Baster Kiton – čovek koji se nikada ne smeje, preminuo na današnji dan. NAŠA PREPORUKA: Film “General”(VIDEO)

baster-kiton

Baster Kiton (engl. Buster Keaton) je bio američki filmski glumac i reditelj, rođen 4. oktobra 1895. u Pikveju (Kanzas), a preminuo je 1. februara 1966. u Vudland Hilsu (Kalifornija).

Bio je jedan od najznačajnijih komičara u istoriji filma a čovek koji se nikada ne smeje. Gegove je gradio na prividnoj ravnodušnosti.

Sa roditeljima, već vrlo mlad, glumio je u vodviljskom pozorištu (1899-1917). Tu je stekao iskustvo u komičnim padovima, bezizražajnom licu i nenametljivom tempiranju. Prvi film je snimio 1917. Mesarski šegrt sa Fetijem Arbaklom. Tokom naredne dve godine (1917-19) snimio je petnaest dvrorolnih filmova, od kojih je svaki kvalitetniji od prethodnog.

Osnovao je sopstvenu producentsku kompaniju za koju je od 1920. do 1923. godine snimio devetnaest kratkometražnih filmova vrhunskog vizuelnog kvaliteta, uključujući Sedmica (One Week, 1920), Dečija kućica (The Playhouse, 1921), Čamac (The Boat, 1921), Pajkani (Cops, 1922) i Pilot balona (The Balloonatic, 1923). Ovi filmovi zbog svoje složene strukture i glatke montaže spadaju među najbolje filmove tog perioda.

U svojim sjajno komponovanim dugometražnim filmovima Kiton je veliku pažnju posvetio lokacijama i mizanscenu i još više razvio osećaj za snimanje komičnih scena. Za razliku od ostalih komičara nemog filma, Kitonov humor je proizlazio iz složenih i uverljivih dramskih situacija, kao što su porodične svađe u filmu Naše gostoprimstvo (Our Hospitality, 1923) i Parobrod Vili mlađi (Steamboat Bill Jr, 1928). Nakon uspostavljanja zapleta, usledio bi niz komplikovanih akrobatskih gegova, uz pomoć kojih bi Kitonov lik prolazio kroz veliki broj dramski povezanih događaja, koji završavaju urnebesnim vrhuncem. Ovi dinamični, ali precizni i neretko opasni gegovi bili su savršeno sastavljeni i tempirani. Tokom ovih akrobacija čovek kamenog lica suprotstavljao se ogromnim rekvizitima kao što su voz, brod, vodopad, odron i polomljene nadstrešnice, ali i čitavim bataljonima progonitelja koji su se u poterama međusobno saplitali ili sudarali.

Iako je Kiton svoje filmove često režirao zajedno sa Edijem Klajnom (Eddie Cline), za filmove poput Tri epohe (The Three Ages, 1923) Navigator (The Navigator), Sedam šansi (Seven Chances, 1925), Baster Kiton, bokserski šampion (Battling Butler, 1926) i Baster kao sportista (College, 1927), zaslužna je samo Kitonova kreativnost.

Film General (The General, 1927), u kome je prikazano odvažno spasavanje otete lokomotive usred Građanskog rata, nesumnjivo je Kitonovo remek delo.

I pored veštog spoja, autentične rekonstrukcije tog perioda, snimanja na otvorenim lokacijama, dramatične radnje i uzbudljive komedije, film nije postigao finansijski uspeh i Kiton je snimio još samo dva dugometražna filma za svoju produkcijsku kompaniju pre nego što je 1928. tu kompaniju preuzeo MGM.

U filmovima Šerlok mlađi (1924) i Snimatelj (1928) bavi se istraživanjem samog procesa kinematografije. Kasnije je glumio u Bulevaru sumraka (1950) i Svetlima pozornice (1952).

Ipak tokom 1930-ih godina, komedija nije uspela da se prilagodi studijskom sistemu i Produkcijskom kodeksu. Ostatak Kitonove karijere obeležili su lični i profesionalni problemi koji su uticali da je njegova komedija ostala bez snage i poezije što je velikim delom bio i rezultat strogog studijskog sistema a ne zbog pojave zvučnog filma.

Od svih komičara nemog filma, samo su Lorel i Hardi uspešno prešli na snimanje zvučnih filmova. Kitonovi filmovi su bili omiljeni među evropskim avangardnim umetnicima kao što su Jonesko, Lorka, Bunjuel, Dali i Beket. Tvrdi se da je Beket napisao Čekajući Godoa imajući Kitona u vidu. Kitonovi filmovi nisu postigli veliki uspeh kod američkih kritičara i publike.

Kiton se i danas smatra jednom od najvećih zvezda nemih komedija. Njegove komedije se gledaju zbog prefinjenog nemog lakrdijaštva. Da Kiton, zajedno sa drugim nemim komičarima Langdonom i Lojdom postepeno padne u zaborav doprinele su filmske serije, serijali, eskapistički žanrovi poput horora, vesterna, melodrame i istorijske biografije (ili biografskog filma) koji su bili uspešni od 1930-ih godina. Slepstik komediju zamenila je vizuelna i verbalna oštroumnost vodvilja i burleske.

Izvor: Wikipedia

Naš predlog za vas je da malo pobegnete od ove ružne svakodnevnice, opustite se i nasmejete uz Kitonovo remek delo “General”:

 

 

Jutarnji GLASnik

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s